سلام به همه.میدونم هیچ کدومتون خوب نیستید.

کسی که با شنیدن خبر سقوط هواپیما خوب باشه

آدم نیست.احساس نداره.ضد حاله!!!!!!!!

دیشب فقط دلم میخواست زارزار بزنه زیر گریه.

البته ناگفته نمونه که گریه هم کردم.

داغونم.آخه این زندگی که ارزش هیچی رو نداره،

چرا به سر همدیگه جبهه میگیریم.چرا از هم بی

زاریم؟زندگی دو روزه. چرا برای هم زهر

میکنیم؟

چرا محبتا کم شده؟

چرا خودمونو رو سرتر از بقیه میبینیم، در

حالیکه همه ما رو خدا از خاک آفریده؟

چرا زندگی رو برای همدیگه تلخ میکنیم؟

اون از زلزله بم که عرض چند ثانیه زندگی همه

رو ازشون گرفت!

اون از سیلی که اومد و هیچی نذاشت! 

اینم از هواپیمای دیروز که حال همه رو گرفت!

چه حادثه تلخی بود؟!

مخصوصا این افراد که برای ما کار میکردن!

خدایا تا ما رو نیامرزیدی از این دنیا مبر.

خدایا همه رو به راه درست هدایت کن.

خدایا چرا؟مگه اونا چه کار کرده بودن؟

غیر از این بود که بهترین بودن؟